Úpsadeisí, elskurnar! Enn hvað þið voruð óheppin að vera ekki að hjóla um verzlunarmannahelgina á Vestfjörðum! Þið misstuð af miklu, skal ég segja ykkur!! Skutlurnar þrjár, Brynja, Guðbjörg og Íris K., héldu uppi fjörinu á fjörðunum! En hvað var svona merkilegt við þessa helgi? Jú, fyrir það fyrsta þá var geggjað veður, alla helgina. Bongóblíða nr. 1 mætti okkur á leiðinni vestur á föstudeginum, bongóblíða nr. 2 á laugardeginum og svo salibongóblíða nr. 3, sú allra mesta, á sunnudeginum! Í öðru lagi þá var dagskráin pottþétt! Við hjóluðum við bestu aðstæður í Djúpinu, heimsóttum  Hnífsdal og Bolungarvík, Þingeyri og Flateyri - við sáum mýrarboltann og hlógum okkur máttlausar af vitleysunni! Vissirðu að svarta spjaldið í mýrarboltanum þýðir svartur poki á höfuðið og spila áfram!! Vissirðu að bleika spjaldið þýðir kysstu á bágtið hjá andstæðingnum! Hilarious!! Og svo varð það hin glimrandi góða sigling til Hesteyrar á Hornströndum þar sem við snæddum kjötsúpu í góðra manna hópi, fórum í 2 km (sem í raun var örugglega 9 km!!) göngu að gamalli hvalsstöð, horfðum á varðeld í fjörunni og sungum góða slagara. Alger yndislegheit!

Og í þriðja lagi þá fríkuðum við út á heimleiðinni! Salibuna heim í nánast engum metrum á sekúndu, 15 gráðu hita eða meira, og þeysireið um fjöll og firði, dali og heiðar. Ahhhhh! Villi og Doktorinn voru með Skutlunum þremur þessa helgi og við leyfðum þeim náðarsamlegast að fylgja okkur heim. Þeir fengu auðvitað létt hland fyrir hjartað við að halda í við okkur - spurning um að taka hjartastuðtækið með næst! Við stoppuðum í Litla bæ í Skötufirði, fengum okkur vöfflur og hlustuðum á bóndann á bænum segja okkur sólarsögu staðarins. Ævar félagi hitti okkur svo á Búðardal og hjólaði með okkur heim á leið. Og svo var bara brunað - tankað á bíl og belg af og til, og auðvitað ísað upp í Baulu!

Comment (1) Nánar

Mánudagur til mæðu, segir máltækið - mæða dagsins var að þurfa að enda þessa skemmtilegu ferð - en dagurinn var auðvitað frábær eins og hinir sem að baki eru. Heimferð hófst á mínútunni 11, allar stundvísar og í toppstandi fyrir túrinn heim á leið. Veðrið var með besta móti þó að regnið hafi fallið á stöku stað. Óla átti setningu dagsins á Blönduósi þegar hún sagði: Ég vil ekki fara heim - ég er ekki búin að hjóla nóg! Þessi orð hljómuðu auðvitað úr hjarta okkar allra, það sökkar bigtime að ferðin sé búin! Við nutum því þessara síðustu kílómetra alveg einstaklega vel, sleiktum upp náttúru, malbik, sólskin og regn og drukkum í okkur reykmökkinn frá hjólunum. Í Borgarnesi komu tvær glæsikvinnur úr móttökunefnd Skutlanna, þær Gerða og Eva Barbara - við vorum voða kátar að sjá þær og hjóla með þeim síðustu metrana.

Nú er bara þvottur framundan, svona sirka sjö vélar, og svo öll skemmtilegu þriðjudagskvöldin. Takk fyrir samveruna þið frábæru Skutlur - og þið frábæra fólk sem hafið fylgst með okkur :)

Comment (2) Nánar

Sunnudagur rann upp, bjartur og fagur. Djammdrottningarnar síðustu komu inn um svipað leiti og þær árrisulustu fóru á fætur - já, það er aldrei lognmolla í kringum Skutlur! Þrjár kvöddu okkur í morgunsárið, María, Sigurlaug og Soffía og þær hafa áreiðanlega lent í einhverjum skemmtilegum ævintýrum á leiðinni, ef við þekkjum þær rétt! Við hinar héldum fjörinu áfram, um kl. 12.30 héldu nokkrar af stað áleiðis að Árskógsströnd því förinni var heitið í Hrísey. Jú, við vitum vel að það er ekki hægt að taka hjólin með í eyjuna en so what? Fórum samt og notuðum bara tvo jafnfljóta í eyjunni. Er þangað var komið eftir skjóta siglingu blasti við okkur forláta traktor með tengivagni, merktur: Taxi. Þurý fékk auðvitað kast og spurði Taxi-driverinn hvort hún mætti ekki setjast undir stýri, hún væri nú einu sinni leigubílsstjóri að sunnan! Það var auðvitað ekkert mál, en hún fékk þó ekki að keyra því á þennan þurfti sérstakt Hrísey-ingapróf sem enginn fær staðist nema að vera borinn og barnfæddur í Hrísey. Þá keyptum við okkur bara sæti á kerrunni og fórum í skoðunarferð út um allt ásamt fleirum túristum. Við vitum ALLT núna sem vita þarf um eyjaskeggja og ættingja þeirra, afkomendur Hákarla-Jörundar. Svo var snætt og smjattað, og siglt heim á leið. Þess má geta að af sex Skutlum í þessari ferð hafði aðeins ein komið í Hrísey áður svo þetta var sannkölluð jómfrúarferð! Það vantaði bara aðal jómfrúna! :)

Á meðan á þessu stóð lágu nokkrar Skutlur í makindum og söfnuðu krafti eftir hamfarir næturinnar. Í gærkveldi stóð Sirrý í ströngu við að setja upp og niður hárið á gellunum og þær litu allar út eins og þær væru á leið í fegurðarsamkeppni! Súperfallegar Skutlur!! Í dag skelltu sér svo nokkrar í "mall-ið" á Akureyri og straujuðu kortið í gríð og erg. Nú er bara spurning hvort draslið kemst fyrir í töskunum - ef ekki þá verður Jói rækja að lóðsa þetta heim í vikunni!

Comment (1) Nánar

Svo segja spekinganir á Norðurlandi - og við vorum bara ánægðar með þá staðhæfingu því hún sannaði sig í dag. Yndislegt veður þrátt fyrir að sólin léti sig að mestu vanta. Við vöknuðum flestar nokkuð snemma - djammið tók stutta stund í gærkveldi og þær allra svölustu komu heim um fjögurleytið - engin frammistaða! Sumar ætluðu að sofa aðeins lengur en klukkan hennar Ólu var á annarri skoðun - hún byrjaði að garga kl. 9 og hætti ekki fyrr en henni var hent út í hafsauga! Eftir morgunverð tóku nokkrar sig til og fóru að verzla - komu svona líka gasalega fínar með nýju græjurnar í hús! Tvær fóru heim í dag, þær Fanney og Edda - við söknuðum þeirra sárt!

Eftir hádegi fórum við með 10-unni í ferð að Ystafelli þar sem Samgöngusafnið er. Þar var haldið upp á 10 ára afmæli safnsins með glæsibrag, boðið upp á dýrindis kaffiveitingar á vörubílapalli! Safnið er annars stórskemmtilegt, mikið af gömlum bílum, uppgerðum og óuppgerðum, sem gaman var að skoða. Á eftir skelltu sumar Skutlur sér strax til Akureyrar, aðrar fóru smá hring um nágrennið, kíktu á Goðafoss og nutu veðurblíðunnar. Yndislegt alveg hreint! Síðan fóru nokkrar í heimsókn á Mótorhjólasafnið og nutu leiðsagnar Jóa rækju hins óviðjafnanlega - aðrar skruppu inn í Eyjafjörð og kíktu á Jólahúsið, og enn aðrar fóru í heimsókn í kirkjugarðinn! Seinniparturinn fór svo í sundferðir eða lagningu (nei, ekki um hárið heldur á koddann!) og núna rétt áðan vorum við að snæða kvöldverð sem við fengum sendan í hús frá Krua Siam. Ekkert smá saddar! Þess má geta í lokin að Þjóðverjar urðu í þriðja sæti í Heimsmeistarakeppninni í fótbolta - bara svona ef þið vissuð það ekki!

Comment (2) Nánar

Þá kom loksins að því að við áttum einn dúndurgóðan dag án mígildis, stormfrets og hnullungaskíts! 6-8 m.sek og blíðviðri, já mikið lifandi skelfing eru Strandirnar skemmtilegar!

Við lögðum af stað fyrir hádegi frá Hólmavík, veðrið var gott og hugur í konum. Strandirnar tóku á móti okkur í besta skapi, 112 km eknar að Staðarskála bæði á malbiki og möl (41 km) sem var slétt sem fagurt persneskt teppi á gólfinu heima hjá ömmu. Við hittum fyrir fugla og ferfætlinga, Soffía var rétt búin að granda lítilli mús sem hljóp yfir veginn og Ólöf sveigði knálega á milli tveggja fuglsunga sem skokkuðu léttfættir á mölinni. 7 rollur heftu líka för nokkurra Skutlna sem ráku þær meðfram veginum dágóða stund, liggjandi á flautunni. En allir vita auðvitað að sauðir eru sauðheimskir og þeir voru því ekkert að flýta sér svona í blíðunni. Við vorum annars afskaplega glaðar að fá loksins að þenja svolítið hjólin okkar, auðvitað kol-löglegar samt sem áður! (hmmm). Og aldrei þessu vant var bara gaman að hjóla í Húnavatnssýslunni, bæði vestri og eystri! :)

Comment (0) Nánar

Indælisdagur er þetta! Skutlur vöknuðu sælar og glaðar í morgun eftir góðan nætursvefn. Í gærkveldi var snædd dýrindis máltíð að hætti Dalamanna, margar Skutlur skelltu sér líka í heita pottinn og sundlaugina á staðnum og létu renna af sér rokið. Sumar settust fyrir framan kassann og horfðu á boltann (og voru ekki glaðar með úrslitin þrátt fyrir að sigurliðið hafi nú staðið sig miklu betur en hitt!). Í dag var ferðinni heitið til Hólmavíkur. Spáin var svona lala en eftir ævintýri gærdagsins þá hræddi smá gjóla ekki hressar Skutlur!

Okkur lá ekkert á og þess vegna lögðum við af stað um kl. 14. Aldeilis bongóblíða framundan, ekki nema um 10 m.sek - iss piss! Fórum því í Bjarkarlund og gæddum okkur á léttum veitingum. Hin margfræga Læða hans Ólafs Ragnars vakti mikla lukku og sumar gátu ekki staðist freistinguna að klappa henni svolítið. Síðan var haldið áfram og farið yfir Arnkötludalinn, hann var ekkert nema rigning, rok, kókópuffs, þoka og fjör! Þetta var auðvitað ekkert mál fyrir okkur Skutlur og komum við siglandi, syngjandi glaðar inn í Hólmavíkina. Þá kom í ljós að eina Skutluna vantaði - Íris formaður hafði keyrt síðust í hópnum og hún var bara horfin! Freydísin stökk á hjólið til að finna frúna og eftir nokkra bið komu þær rennandi í hlað. Formaðurinn hafði aldeilis lent í ævintýrum - á miðri heiðinni, á kókópuffsi, í rigningarrokinu, hafði blessuð handbremsan klikkað. Þegar Skutlan fyrir framan hægði skyndilega á sér kom þetta í ljós og formaðurinn átti hjólum sínum fjör að launa. Fótbremsan kom sem betur fer að einhverju gagni, afturdekkið rykktist til fram og til baka en til allrar hamingju tókst að halda hjólinu uppréttu og á veginum. Formaðurinn kíkti á gripinn og í ljós kom að handbremsuskrúfa var laus. Þá þurfti að rífa hnakkinn af, ná í verkfæratöskuna, grípa skrúfjárn og festa draslið. Það tókst en við aðfarirnar rigndi á rafgeyminn og hjólið fór ekki í gang! Nú voru góð ráð dýr. Aldrei þessu vant hafði formaðurinn sett símann sinn í tösku annarrar Skutlu og gat því ekki hringt og látið vita. Hún var að því komin að stoppa bíl og biðja hann um að koma skilaboðum til hinna þegar gripurinn hrökk í gang. Ekki er laust við að hjartað í formanninum hafi tekið nokkur aukaslög í þessum ósköpum - þetta var jú í fyrsta sinn í sögu ferða Skutlanna sem eitthvað djúsí gerðist hjá henni! Sem betur fer er allt í glimrandi topp lagi - við þurfum allavega ekki að hafa áhyggjur af að formaðurinn komist ekki lengra! :)

Comment (3) Nánar

Hvílíkur fyrsti dagur vesturferðar okkar Skutlanna! Og hvern hefði grunað að djúp lægð lægi yfir landinu þann 7. júlí??? Auðvitað engan. En svo varð raunin.

Strax í upphafi vikunnar var ljóst að veðrið yrði með versta móti þennan dag sem við ætluðum að halda til Ísafjarðar. Á þriðudagskvöld héldu Skutlur fund um ferðina, hringdu í Veðurstofuna og fengu upplýsingar um að á Steingrímsfjarðarheiði yrði hvorki meira né minna en 18 m.sek í dag, og meira í hviðum. Jæja, hvað gera konur þegar slíkar fréttir berast? Jú, þær taka bara plan B á þetta. Íris formaður tók upp tólið, hringdi í Bjarkarlund og reddaði okkur gistingu þar. Málið dautt.

Comment (4) Nánar

Sunnudagur í dag. Bongóblíða. Jómfrúin og Sérann skelltu sér á túr. Hvalfjörðurinn: Rennisléttur. Borgarfjörðurinn: Dúndurþéttur. Hraðinn: Mmmm nammi namm :)

Baula: Oó! Afturdekkið á límingunni! Úps, brunnið inn að skinni, án vitundar. Horft tilbaka, eftir-á sjokk! Hefði getað verið orðin að engli!

Keyrt frá Baulu með stress í lúkum, á löglegum, undir löglegum. Stoppað á Kjalarnesi, kíkt á dekkið - ennþá verra! (sjá mynd). Kemst ég heim? Klappa dekki, höldum af stað. Komst heim, dekkið ósprungið! Jibbý!!

Comment (4) Nánar

Ég verð alltaf hissa yfir því hversu hissa ég verð þegar ég fer í hjólatúr eftir langt þurrka-hjóla-tímabil. Um leið og ég sest á fákinn og bruna af stað þá kemur það mér á óvart hversu mikið ég saknaði þess að fara út að hjóla. Þessa tilfinningu fékk ég núna síðasta laugardag og aftur í dag þegar ég skrapp út í góða veðrinu á rykugu hjólinu. Oh boy, hvað þetta var dásamlegt! Og ég hugsaði með mér: Alveg rétt, þetta er svooona hrikalega skemmtilegt! Ekki það að maður sé búinn að gleyma öllum megastundunum í fortíðinni - heldur frekar að það slær ekkert nútíðinni við, þegar maður hér og nú er staddur í náttúrunni, brunandi um allar trissur með sólskinsbrosið á vörunum. Ahhhh, ég vona sannarlega að þetta góða veður sé komið til að vera, að ekkert páskahret sé í vændum - nú er tími til að hrista af sér vetrarslenið og stilla eigin strengi og hjólsins. Já, nú er tími til að skella sér ... back in the saddle again ... :)

Comment (4) Nánar

Þar kom að því, Skutlurnar eru komnar með samastað og því ekki lengur á götunni. Jibbí! Í vikunni tók klúbburinn á leigu húsnæði á góðum stað í Reykjavík sem mun hér eftir hýsa glaðbeittar Skutlur og jafnvel Skutluhjól. Um er að ræða iðnaðarhúsnæði, risastórt, sem á eftir að marka nýtt upphaf og nýja tíma hjá okkur Skutlunum. Nú þegar höfum við látið hendur standa fram úr ermum og unnið ötullega við þrif og málun, við viljum auðvitað að húsnæðið verði tilbúið sem fyrst þrátt fyrir að líklega verði ekki hjólað mikið á næstunni. Við höfum þegar sankað að okkur ýmsum munum sem nauðsynlegir eru, s.s. sófa, stólum, borðum og búnaði. Við auglýsum enn eftir ýmsu í eldhús og húsgögnum - ef þú átt eitthvað slíkt sem þarf nýtt og gott heimili þá tökum við glaðar á móti því.

     Nú þarf bara að gefa nýja heimilinu heiti. Skutlukot er það nafn sem helst hefur hljómað í okkar hópi - væntanlega eiga fleiri hugmyndir eftir að opinberast hugmyndaríkum Skutlum svo við verðum að sjá hvað mun bera sigur úr býtum. Sjálfri líst mér vel á Skutlukotið - það er stutt og laggott og passar vel við þetta stóra hús! En við látum þig vita hvernig framvindan verður - þetta er allt afskaplega spennandi og við mjög spenntar. Fylgstu með!

Comment (4) Nánar